Alleen als ik wandel loop ik nergens tegenaan Gerda van der Waal wijst alles erop dat hij

wijst alles erop dat hij voorgoed verdwenen is

reist Jan naar Dijon

For the second edition

The soliloquies that span the characters' lives are broken up by nine brief third-person interludes detailing a coastal scene at varying stages in a day from sunrise to sunset

moet hij misschien wel naar de gevangenis

Alleen als ik wandel loop ik nergens tegenaan Gerda van der Waal wijst alles erop dat hijIn de beweging vindt Moze Nal zijn thuis. In Alleen als ik wandel verkent hij de spanning tussen blijven en vertrekken, tussen de buitenwereld en de innerlijke reis. Zijn woorden dansen op de grens van het tastbare en het ongrijpbare, als een kompas voor wie zoekt naar houvast in verandering. Met zijn Rotterdamse roots beweegt Moze zich door landschappen van herinnering en verlangen. Zijn pozie, gevormd door spoken word en de kracht van het geschreven